Friday, 31 December 2010

ပန္း...သို႔

အဲဒီအနမ္းတစ္ပြင့္ေၾကာင့္
လြမ္းခြင့္ၾကံဳမယ္မွန္း ၾကိဳသိခဲ့ရင္၊
ငါ..... ပန္းကို၊မနမ္းျဖစ္မွာ ေသခ်ာတယ္။
အခုေတာ့......ပန္းရယ္.....လြမ္းတယ္ကြယ္။
     ပန္းေပးတဲ့ အလြမ္းေလးနဲ႔ပဲ
     ငါ့ အသည္းကိုထုဆစ္
    ပန္းပံုတူေလးျဖစ္ေစ.....
အခ်စ္ေသတမ္းစာ တစ္ေဆာင္ေရးဖဲြ႔
ငါ.. ပန္းကို လက္ေဆာင္ေပးပါရေစ။
   ခြင့္လြတ္ေနာ္...ပန္း
   ငါ..ပန္းကို ၊ခ်ိဳသာတဲ့ ထြက္သက္၀င္သက္၊
   မေပးရက္ေတာ့ဘူးေလ။
ခူးေျခြဖို႔ဆိုတာ...ေ၀း၊
လြမ္းေၾကြးမေျပတဲ့အျဖစ္၊
ပန္းမခ်စ္ရင္ေတာင္
အလြမ္းသစ္ကို ေႏွာင္ဖဲြ႔၊
လြမ္းျဖစ္ေအာင္၊လြမ္းရစ္မယ့္သူပါ။

ရုန္းရင္းကန္ရင္း

ေလထန္တိုင္းသာ ပြင့္ေၾကြပါမူ 
ဘယ္မွာပန္းမ်ား က်န္မည္နည္း။
လွိုဳင္းပုတ္တိုင္းသာ ကမ္းျပိဳပါမူ
ဘယ္မွာေျမႀကီး က်န္မည္နည္း။
က်ရွဳံးတိုင္းသာ ငိုရပါမူ
 ဘယ္မွာမ်က္ရည္က်န္မည္နည္း။
        အေမွာင္တစ္၀က္ လင္းတစ္၀က္သည္
        တစ္ရက္တစ္ခါ ၾကံဳျမဲသာတည္း။
        ဘ၀သည္ကား တိုက္ပြဲမ်ားပင္
        လွဳပ္ရွားရေသာ လူ႔ရြာေတာ၀ယ္...
                လင္းေသာ ေမွာင္ေသာ 
                ေအာင္ေသာ ရွံဳးေသာ
                မုန္းေသာ ခ်စ္ေသာ.
                သစ္ေသာ ေဟာင္းေသာ
                ပူေသာ ေအးေသာ...
                ႏုေသာ ၾကမ္းေသာ 
               ေစာေၾကာစိတ္ျဖာ ၊ မေနသာေပ။
လဲရာကထ၊က်ရာကတက္၊
ပ်က္ရာကေဆာက္၊ေရွ႕သို႔ေလွ်ာက္၍၊
ေရာက္ရာဘ၀၊အားမာန္ျပရင္း၊ 
ရုန္းရကန္ရမည္တကား။
                         


                       ကဗ်ာရွင္-ေအးေငြ